Bos amores

Rosalía_Castro_de_Murguía_por_Luis_Sellier

Cal ulido de rosas que sae de entre a ramaxen

nunha mañán de maio, hai amores suaves

que n’ inda vir se senten, nin se ve cando entraren

pola mimosa porta que o corazón lles abre

                      de seu, cal se abre no agosto

                      a frol ao orballo da tarde.

E sen rumor nin queixa, nin choros, nin cantares,

brandos así e saudosos , cal alentar dos ánxeles,

en nós encarnan puros, corren co noso sangue

e os ermos reverdecen do espírito onde moraren.

                      Busca estes amores…, búscaos,

                      se tes quen chos poida dare;

                      que estes son só os que duran

                      nesta vida de pasaxen.

(Rosalía de Castro: Follas novas, 1880)